Weathered Soul
Verstilde Rouw
door Marion van den Ende
Mijn ogen zijn gesloten, mijn gezicht in rust. De bladeren vallen om mij heen en ik laat ze vallen. Dit is rouw die geen storm meer is, maar stilte.
- TechniekHahnemühle · Dibond
- Formaat100 × 75 cm
- OplageOplage van 24
- Prijs€ 995
Als rouw tot rust komt
Rouw kent seizoenen. In het begin is er de storm: het ongeloof, de scherpe pijn, het verzet. Maar als de tijd voortgaat, verandert het verdriet van aard. Het wordt zachter, stiller — niet minder, maar draagbaarder. Dat is verstilde rouw: het punt waarop je het verlies niet meer bevecht, maar het bij je draagt.
Het gezicht in dit werk is gesloten en vredig, omgeven door herfstbladeren die vergaan zoals alles vergaat. Er is geen wanhoop meer, alleen een diepe, aanvaarde weemoed. Rouw is immers geen probleem dat opgelost moet worden; het is de andere kant van de liefde, en die blijft.
De frescobewerking laat huid, steen en blad in elkaar overgaan, alsof de vrouw langzaam deel wordt van het seizoen zelf. Het is een van de meest verstilde beelden van de reeks — een eerbetoon aan iedereen die geleerd heeft zijn verlies met rust te dragen.
